Thursday, June 26, 2008

ေဆာင္းတြင္းရဲ႔လြမ္းတညေန


ႏွင္းေလးေတြက တဖြဲဖြဲက်ေနတဲ႔
ေဆာင္းတြင္းရဲ႕ လြမ္းတညေန
ႏြမ္းလ်ေခြ ပန္းေတြကလည္း
ေျမခေျကြက်ေတာ့
လြမ္းေနရျပန္ေပ့ါ
သူေလးရယ္……….

သူမသူ႔ကုိအရမ္းသတိရေနမိတယ္….နင္ေရာဟင္…..ခ်မ္းေအးလွတဲ့ ေဆာင္းတစ္ညမွာအိမ္သူသက္ထား
ေလးကိုရင္ခြင္မွာေမွးသိပ္ရင္း နင့္ဘဝရဲ႕က်န္ရွိေနတဲ့အခ်ိန္ေတြကုိ ေပ်ာ္ရြင္ေက်နပ္စြာျဖတ္သန္း ေနမွာလားဟင္… ထပ္တူညီတဲ့တစ္ခ်ိန္ထဲမွာဘဲ ျပတင္းေပါက္ေဘာင္ကုိ လက္ကေလးေထာက္…. ေလထဲမွာ၀ဲလြင့္စြာက်ေနတဲ႔ ႏွင္းကေလးေတြကိုၾကည့္ရင္းအေ၀းတစ္ေနရာက သတိရေနသူတစ္ေယာက္ ရွိေနတယ္ဆိုတာကိုေရာ အေတြးထဲမွာဖ်တ္ခနဲေလးေတာင္မွ သတိရပါ့မလား…. ျဖစ္ႏုိင္ရင္တစ္ခဏ ေလးပဲျဖစ္ျဖစ္ ငါ့ကုိသတိရေပးပါလားခ်စ္သူရာ…

ငါတုိ႔ကုိယ္တုိင္ ကိုယ္ႏွစ္သက္ရာကုိေရြးေလွ်ာက္ ခဲ့ၾကတဲ့လမ္းကဘာျဖစ္လို႔မ်ဥ္းျပိဳင္ေတြ ျဖစ္ေနရတာလဲကြယ္… ေကာင္းကင္ေလး ထဲကေန သူ႔ထက္ငါ အၿပိဳင္က်ဆင္းေနတဲ႔ အျဖဴေရာင္ျမဴႏွင္းေတြၾကားမွာ ငါတုိ႔ ေနာက္ဆုံးေတြ႔ခဲ့တဲ့အခ်ိန္ေလးကုိေရးေရး ျပန္လည္ျမင္ေယာင္ရင္း…ငါ့ပါးျပင္မွာေလေႏြးသက္သက္ မ်က္ရည္စေတြကစီးဆင္းလို႔…သီခ်င္းသံတုိးတိုးေလးဖြင့္ထားတဲ့ coffee shop ထဲမွာေခါင္းမာတဲ့ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္နဲ႔ ကိုယ္ယံုၾကည္ရာကိုအမွန္လို႔ ထင္တဲ့ေကာင္ေလး တုိ႔ႏွစ္ေယာက္ဟာ တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္နဲ႔လမ္းခြဲျခင္းကုိမ်ားစိတ္ထဲမွာေဖာ္က်ဴးေနသလားကြယ္… သူ႔အျမင္အာ႐ံုေတြက စားပြဲေပၚကပန္းႏုေရာင္ကဒ္ ေလးကို မၾကည့္ပါဘူးလို႔သတိထားေနေပမဲ့ စိတ္ေတြကထိန္းခ်ဳပ္လို႔မရ…. သက္ရွိလူသားႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ စိတ္ကုိ သက္မဲ့ကဒ္ ေလးပိုင္းျခားႏိုင္ရဲ႕လား .... လူႏွစ္ေယာက္ကုိအေဝးဆံုးေရာက္ေအာင္ တြန္းပို႔ႏိုင္သလား… သိပ္ေခါင္းမာတတ္တဲ႔ေကာင္မေလးနဲ႔ ထိုက္တန္တာ သူမတုိ႔ႏွစ္ဦးကုိစည္းျခားလုိက္တဲ႔ ပန္းေရာင္ဖိတ္စာ ကဒ္ေလးဘဲလား… အရာအားလံုးဟာျပီးသြားခဲ့ၿပီတဲ႔ ဘယ္အရာကုိမ်ား သူမတမ္းတေနရအံုးမွာလဲ… သူ႔ဆီကၾကားေနၾကစကားတစ္ခြန္းကုိလား… အေဝးဆံုးကုိထြက္ခြာသြားဖို႔ဆံုးျဖတ္ လိုက္ေပမဲ့သူမကုိသူမ ေနာင္တမ်ားရေနလားဟင္… ဟင့္အင္း…….. မရပါဘူးေနာ္… သူလည္းသူယံုၾကည္ရာသူလုပ္သလို သူမကလည္းမွန္တယ္ထင္လို႔ဆံုးျဖတ္ခဲ့တာပဲေလ… ဆုိင္ေလးကုိစေရာက္ကတည္းက ပန္းေရာင္ ကဒ္ေလးကုိစားပြဲေပၚတင္ျပီး စကားတစ္ခြန္းမွမေျပာတဲ့ခ်စ္သူကုိ ေျပာျဖစ္လိုက္တဲ့စကားေလးမွာ… “အရာရာ အားလုံးဆံုးရံႈးသြားတဲ့ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ဟာ ဘာသာစကားမတူ… အယူအဆမတူ… ေရေျမေတာေတာင္သဘာဝေတြ မတူတဲ့သူစိမ္းေတြၾကားမွာ… နင့္ကုိလြမ္းရင္းနဲ႔ အနာဂတ္ေတြကုိလွပစြာ ပံုေဖာ္ထုစစ္ဖို႔ ေပ်ာ္ရြင္စြာအသက္ဆက္ရွင္သြားမွာပါ” ဒီစကားေလးကုိေျပာလိုက္ေတာ့ ဖ်တ္ခနဲၾကည့္တဲ့ နင့္မ်က္ဝန္းထဲကစကားလံုးေပါင္းေျမာက္မ်ားစြာ ကိုအမိအရဖမ္းဆုပ္ျပီး ႏႈတ္မဆက္ဘဲထြက္သြားခဲ့တဲ့ ငါ့ကိုခြင့္လႊတ္ပါခ်စ္သူ…. မ်က္ဝန္းထဲကစကားမ်ားနဲ႔တင္ေက်နပ္ပါတယ္… coffee shop ေလးကေန ထြက္ခါနီးခပ္တိုးတိုးဖြင္႔ထားတဲ႔ သီခ်င္းေလးကုိအာရံုစိုက္မိေတာ့ you are always on my mind ….. တဲ႔ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေလ ေ၀းသြားၿပီဆုိမွေတာ့ ဘာကုိမွလဲမေမွ်ာ္လင့္ေတာ့ပါဘူး နင့္အတြက္ေတာ့အရာရာဟာ အနည္ထုိင္စျပဳေနႏုိင္ေပမယ့္ ငါ့ရင္ထဲမွာေတာ့ေလ ေလွ်ာက္ခဲ့တဲ႔ခ်စ္လမ္းေလးေတြကုိျပန္တမ္းတမိတာ ငါအျပစ္မဟုတ္ပါဘူးေနာ္…. နင္ေရြးခဲ႔တဲ႔လမ္းမွာနင္ေပ်ာ္ရြင္ပါေစလုိ႔ ဆုေတာင္းေပးလုိက္ပါတယ္…. တမ္းတမိတာေတာ့ငါ့ကုိငါ လိပ္ျပာလံုပါတယ္ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေလ အရာအားလံုးက ိုစြန္႔လႊတ္ခဲ႔ရရင္ ေတာင္မွ သတိရျခင္းကိုငါပိုင္ပါတယ္…ခ်စ္သူ……

No comments: