မနက္တုံးဆီက “ကို႕”အျပံဳးတစ္ပြင့္….
ႏႈတ္ခမ္းမွာဆင့္ေတာ့ ေရႊဘဝင္အသည္း…..
ေႏြရင္ထဲမွာ လမင္းတစ္ရာ……….
သာသည္႕ပမာသို႕………………
လႈိက္လွဲၾကည္ႏူးေမာ္ဖူးရင္းက……………..
ခုန္တုန္းရင္ဟာ ခုထိဆဲပါ “ကို”……………….
Wednesday, August 27, 2008
Tuesday, August 26, 2008
Thursday, August 14, 2008
မုန္းျခင္း၀ါက်
အေထြအထူးေတာ့္မဟုတ္ပါဘူး။ ကြ်န္ပ္ဖတ္ဖူးတဲ့ "လူခ်စ္လူခင္ေပါေအာင္လုပ္နည္း" ကဲ့သို ့ေသာစာအုပ္မ်ားမွ နည္းလမ္းမ်ားကို ေျပာင္းျပန္ေရးထားျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ထိုစာအုပ္မ်ားမွ နည္းလမ္းမ်ားသည္ မွန္ကန္သည္၊ တကယ္လိုက္နာလွ်င္ တကယ္လူခ်စ္လူခင္ေပါမည္၊ သို ့ေသာ္ လိုက္နာရန္ခက္ခဲတတ္သည္။ ကြ်န္ပ္၏ လူမုန္းမ်ားေအာင္လုပ္နည္းမ်ား သည္လည္းမွန္ကန္သည္။ ထုိ ့အျပင္ လုိက္နာရန္လည္း လြယ္ကူသည္။
လိုက္နာစမ္းသပ္က်င့္သံုးၾကည့္ပါ။ လူမုန္းမ်ားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ၁၀၀ရာခုိင္ႏွုန္း အာမခံပါသည္။ အကယ္၍ အမုန္း မခံ ရပါက အမုန္းမခံ ရသည္ဟု မွတ္ယူၾကပါကုန္။....
၁။ အၾကင္သူတစ္ေယာက္ တန္ဖိုးထားေသာ သက္ရွိသက္မဲ့အရာ၀တၳဳ၊ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို ပက္ပက္စက္စက္ ျပစ္တင္ ရွုံ ့ခ်ေ၀ဖန္ပါ။
၂။ အၾကင္သူတစ္ေယာက္သည္ သူ စိတ္ပါ၀င္စားေသာအေၾကာင္းအရာမ်ားကို ကိုယ့္အားေျပာျပေနပါက နားမေထာင္းခ်င္ေယာင္ေဆာင္ပါ။ စိတ္မ၀င္စားသလိုေနပါ။
၃။ အၾကင္သူတစ္ေယာက္သည္ အေရးၾကီးေသာစကားမ်ားေျပာေနပါက သူ ့စကားမ်ားထဲမွ ၀ါက်သဒၵါ အမွားမ်ားကိုရွာကာ ခ်က္ခ်င္းလက္ငင္း ထိုသူအား အမွားမ်ားကိုေထာက္ျပပါ။
၄။ အၾကင္သူတစ္ေယာက္္သည္ ရယ္စရာေျပာျပေနပါက ကိုယ္က သူေျပာေနေသာအေၾကာင္းအရာမ်ားသည္ ရယ္စရာမေကာင္းသလို ေနပါ၊ ခပ္တည္တည္ေနပါ။ ထို ့ေနာက္ သူ ့အား ရယ္စရာမေကာင္းေၾကာင္းေျပာပါ။
အကယ္၍ အၾကင္သူတစ္ေယာက္သည္ အေရးပါအရာေရာက္ေသာ စကားမ်ားေျပာေနပါက ဟားတိုက္ရယ္ပါ။ ေနာက္သလို ေျပာင္သလို ျပန္ေျပာပါ။
၅။ အၾကင္သူတစ္ေယာက္အလိုရွိေသာ အရာမ်ားကို ဘယ္ေသာအခါမွ မေပးႏွင့္။ အလိုမရွိေသာ အခါေပးပါေလ။
၆။ အျပစ္တင္ပါ။ (လူတိုင္းသည္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အျပစ္မရွိ ဟူ၍ယူဆတတ္ၾကသည္။ ထုိေၾကာင့္ လူမုန္းမ်ားရန္ လူတကာ အားအျပစ္တင္ပါ။)
၇။ အၾကင္သူတစ္ေယာက္သည္ ကိုယ့္အားယံုၾကည္မွုကို ျပေသာအခါ ကိုယ္က ထိုသူအား မယံုၾကည္မွုကို ျပန္ျပပါ။
၈။ မည္သူႏွင့္ စကားေျပာေသာအခါျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ္က ခ်ည္းပဲ ေရပက္မ၀င္ေအာင္ ေျပာပါ။ အၾကင္သူအား စကားေျပာခြင့္မေပးပါႏွင့္။
၉။ ျငင္းပါ။ ကိုယ္က မွန္သည္ျဖစ္ေစ၊မွားသည္ျဖစ္ေစ အၾကင္သူႏွင့္ အႏိုင္မရမျခင္း ျငင္းပါ။
၁၀။ အၾကင္သူအား ဘယ္ေသာအခါမွ မခ်ီးမြမ္းပါႏွင့္။ အကယ္၍ အၾကင္သူသည္ သူတန္ဖိုးထားေသာ အရာ၁ခုခု ကို ေအာင္ျမင္ရရွိသြားေၾကာင္း ကိုယ့္အားလာ ေျပာလွ်င္ ကိုယ့္ေလာက္မေတာ္မတတ္အရည္အခ်င္းမရွိဘဲ လာေျပာေန သေယာင္ ထုိသူအား ျပန္လည္ေျပာဆိုပါ။ ထိုသူ၏ ခ်ီးမြမ္းဖြယ္ေကာင္းေသာ လုပ္ရပ္မ်ားထဲ မွ အမွားမ်ားကို ရွာကာ ေထာက္ျပပါ။
၁၁။ အၾကင္သူအား အျမဲတမ္း အထင္ေသးေသာမ်က္စိ၊ ကိုယ္ေလာက္မတတ္ဟူေသာမ်က္စိ၊ ျပစ္တင္ေ၀ဖန္မည္ဟူေသာမ်က္စိ၊ မယုံသကၤာမ်က္စိ မ်ားျဖင့္ၾကည့္ပါ။
၁၂။ ကိုယ္ႏွင့္ သေဘာထားအယူအဆခ်င္းမတူေသာ အၾကင္သူ ၏ သေဘာထားအယူအဆမ်ားကို နားမေထာင္ပါႏွင့္။ ဂရုလည္းမစိုက္ပါႏွင့္။ ထုိသူက ေျပာျပရန္ၾကိဳးစားေသာအခါတြင္လည္း မေျပာရန္တားျမစ္ပါ။ အကယ္၍ ထိုသူ၏ သေဘာထားအယူအဆမ်ားကို လူအမ်ားက ယံုၾကည္သည္၊ မွန္ကန္၍လည္းေနသည္ ဆိုဦးေတာ့ ကိုယ့္ သေဘာထားအယူအဆမ်ား သည္သာ မွန္ကန္သည္ျဖစ္ေၾကာင္း သက္ေသသာဓက(ဟုတ္သည္ရွိ မဟုတ္သည္ရွိ) မ်ားျဖင့္ ျပန္လည္တိုက္ခုိက္ပါ။
အထက္ပါ ၁၂ခ်က္သည္ကား လူမုန္းမ်ားေစေသာ နည္းလမ္းေကာင္းမ်ားပင္ျဖစ္သည္။....ကြ်န္ေတာ့္စာကို ဖတ္ျပီးေသာသူမ်ား သည္ ဖတ္ေနရင္းႏွင့္ ေတြးၾကပါလိမ့္မည္(မေတြးေတာ့ မေတြးလို ့ေပါ့ေနာ္)......သူေျပာမွလား ငါတို ့လည္းသိတာေပါ့..အဲ့ေလာက္ လူဂြစာျပစ္ေအာင္လုပ္မွေတာ့ လူမုန္းျပီဆုိတာ... ဟုတ္ပါသည္။ လူတိုင္းသိပါသည္။ ထို ့အျပင္ လူေတာ္ေတာ္မ်ားသည္လည္း ထို ၁၂ခ်က္မ်ား ထဲမွ အနည္းဆုံး ၁ခ်က္-၂ခ်က္ ႏွင့္ မလြတ္ကင္းၾကပါ။ တမင္သက္သက္က်င့္သံုးေနသူမ်ားလည္းရွိၾကေပလိမ့္မည္။....ကြ်န္ေတာ္ေျပာခ်င္တာက
ူမုန္းမ်ားေအာင္လုပ္ရတာလြယ္တယ္။ လူခ်စ္လူခင္မ်ားေအာင္လုပ္ရတာ ခက္ခဲတယ္။
(အကြ်န္ပ္လည္း ၾကိဳးစားတုန္းပင္).
Sunday, July 27, 2008
ေ၀း (၂)
ႏြမ္း………….
သစ္ရြက္ေျကြလုိ ေလႏွင္ရာလြင့္လုိ႔
ငါ့အေတြး ငါ့အိပ္မက္လည္း မရွိ
လြမ္း……………
အလြမ္းငွက္ တစ္ေကာင္လုိ ဘယ္ဆီမွာလဲ …
နားခုိရာမဲ႔ ပ်ံသန္းရင္း ရင္ခြင္ကြဲေၾက
အက္ရွရွႏွလံုးသားက ဘုရားသခင္ထံ ေတာင္းဆုိေနတဲ႔
ဆုေတာင္းသီခ်င္းေလးတစ္ပုဒ္
သုိ႔ေပမယ့္ ငါမရွိ…………
ခမ္း…………
ခမ္းေျခာက္ေျခာက္ ငါ့ႏွလံုးသားရင္ခြင့္မွာ
မွီတြယ္ရာမဲ႔ ေရၾကည္သေပါက္ဆုိတာ
ဒဏ္သာဏ္ရီ တစ္ပုဒ္လုိ
အေမွာင္မွာ စမ္းတ၀ါး
တစ္ေနရာ အေ၀းက ေခၚသံနားစြင့္ရင္း
ေလွ်ာက္ေနမိ ခမ္းေျခာက္ေနတဲ႔
ျမစ္တစ္စင္းက သံစဥ္တစ္ပုဒ္နဲ႔ စီးဆင္းရင္း
ငါ ညည္းတြားေနဆဲ …….
နံနက္ခင္းသစ္ေရာက္လုိ႔ မုိးေသာက္ခဲ့ရင္
ငါရဲ႕ မသစ္တဲ႔ နံနက္ခင္းနဲ႔အတူ မ်က္ႏွာသစ္ရင္း
ဒီသံရာ ၀ဲကရက္ထဲမွာ လည္ပတ္ရင္း
သတိရေနရအံုးမယ္…….
ဘယ္ဆီမွန္းမသိတဲ႔ အသံကုိနားစြင့္
ရင္ခြင့္ကုိဖြင့္ရင္ ေဟာင္းႏြမ္းေနတဲ႔
အသက္႐ႉျခင္းေတြနဲ႕ ငါတစ္ေယာက္
ႏြမ္းလ် လြမ္းတသသနဲ႔ ခမ္းေျခာက္စြာ
ျဖတ္သန္း ေလာကျကီးကုိ
ရယ္ျပရအံုးမယ္ေနာ္……
ဟူး …….. မေတြးခ်င္ေတာ့ဘူး အရာရာတုိင္းကုိ
ဆံုး႐ႈံးၿပီလုိ႔သိလုိက္ခ်ိန္မွာ ညနက္နက္ရဲ႕သံေခါင္းယံခ်ိန္
ရင္ကြဲပက္လက္ ဆြံ႔အစြာနဲ႔
ေသဆံုးသြားခဲ့တယ္ …………………..
Friday, July 25, 2008
ခရီးစဥ္(၁)
စိတ္ညစ္ေနတဲ့သူငယ္ခ်င္းမ်ားရွိရင္.ဒီခရီးစဥ္ကုိ အခမဲ့လိုက္ပါႏိုင္ပါတယ္...:P:P:P
မွတ္ခ်က္။...။ “ Autopilot ” ပ်က္ေနပါသည္
ေ၀း (၁)
တဒၤဂ ေတြ႕လုိက္ရတဲ႔
ခ်စ္သူ႔မ်က္ႏွာေလးဟာ
ညိုးငယ္ေနတဲ႔ ပန္းတစ္ပြင့္လုိ
ေနထိပန္းလုိ ႏြမ္းေနတဲ႔ ပန္းတစ္ပြင့္လုိ႔
အလြမ္းသကၠရာဇ္ ေတြထဲက
ေန႔ …… လ ………. ရက္………
ေတြကုိၿပိဳပ်က္ေစတယ္ ………
ခ်စ္သူ အရာရာတုိ႔ေ၀းသြားပီလုိ႔
သိလုိက္ရခ်ိန္ကတည္းက စုေဆာင္းမိခဲ့တဲ႔
ငါရင္ခြင္က အလြမ္းစုပံုးေလးကုိ
မင္းေလးရဲ႕ေရွ႕ ေျခရင္းေလးမွာ ျဖန္႔ခ်…….
တုိ႔ႏွစ္ေယာက္ၾကားက တိတ္ဆိတ္ေနတဲ႔
ေနတဲ႔အိပ္မက္တုိ ေမာင္….ဆက္မက္ခ်င္ေနမိတာ
မင္းသိပါ့လား…….
ရင္ကြဲမတတ္ ခ်စ္ရပါတယ္ ဆုိတဲ႔
ငါ့အခ်စ္… အခ်စ္မရွိရင္ ငါရွင္သန္ျခင္းေတြ
ေသဆံုးေနတယ္ဆုိတဲ့ ငါ့အတၱ
အခ်စ္ဆုိတာ မရွိမျဖစ္မဟုတ္ပါဘူးဆုိတဲ႔
မင္းရဲ႕ အတၱ
ဘယ္လုိဆံုမွတ္မွာမ်ား ျပန္ဆံုႏုိင္ၾကမလဲေနာ္
ၿပီးဆံုးျခင္းစာတမ္းေရး ထုိးၿပီးမွေတာ့
ငါဘာကုိေမွ်ာ္လင့္ေနရအံုးမွာလဲ ခ်စ္သူ
အရာရာကုိဆံုး႐ံႈးၿပီးမွေတာ့
၀င္းလဲ႔ေနတဲ႔ ခ်စ္သူမ်က္ႏွာေလးဟာလည္း
ငါမပုိင္ရတဲ႔ ေျကြ႐ုပ္ကေလးလုိ
ငါေငးၾကည့္ေနယံုရလြဲလုိ႔ ေပးဆပ္ခြင့္မွမရွိတာေနာ္
ခ်စ္သူ…..ေဆာင္းနဲ႔မုိးၾကား
ပူေလာင္တဲ႔ေႏြ ေျပာင္းလဲျခင္းေတြ
ဘယ္ေလာက္ရွိရွိ ထာ၀ရတည္ေနခဲ့တာ
မင္းကုိခ်စ္မိတဲ့ ငါရင္ထဲက အလြမ္းေတြပါ
မင္းကုိ…….
သိပ္ခ်စ္လြန္းလုိ႔ မေျပာရက္ဘူး သိလား
အရာရာၿပီးဆံုးသြားပီဆုိေပမယ့္ ငါ့ရင္ထဲက မင္းအတြက္
စုိက္ခဲ့တဲ႔ ပန္းေလးတစ္ပြင့္က ငါ့သမုိင္းမွာ
မင္းအတြက္ေရးထုိးေပးမယ့္ ခုိနားရာရင္ခြင့္မဲ႔
ေက်ာက္စာတစ္ခ်ပ္ပါကြယ္
ဘယ္ေလာက္ပဲျပတ္သားခဲ့ပါေစေလ
ခ်စ္ေနခြင့္ ေငးၾကည့္ေနခြင့္ေလးေတြကုိေတာ့
ငါပိုင္ပါတယ္ ခ်စ္သူ……
ဒါငါ့ေနာက္ဆံုးရွင္သန္ျခင္းေတြပါ…….
ရွင္သန္ေနသ၍ေတာ့ ငါရင္ခြင္ထဲမွာ မုိးေတြရြာေနအံုးမွာပဲ
အဲ့ဒါ မင္းမသိတဲ႔ အလြမ္းမ်က္ရည္
မုိးစက္ေတြေလ ငါေက်နပ္ပါတယ္ေလ
မင္းကုိခ်စ္ခဲ့မိတာ ငါေက်နပ္ပါတယ္ ………….
Tuesday, July 15, 2008
သူမရွိေသာအမွတ္တရေန႕့ေလးတစ္ေန႕
အမွတ္တရေန႕့ေလးတစ္ေန႕ေပါ႕… ဒီေန႕ေလးကုိ ကြၽန္မတုိ႔သတ္မွတ္ခဲ့တာ(၃)လေက်ာ္လို႕(၄)လထဲေတာင္ေရာက္ခဲ့ျပီေလ …… ဘယ္ေလာက္ဘဲအလုပ္ေတြရႈပ္ေနပါေစ…. တစ္ပတ္မွာတစ္ရက္ ေတာ႕ online မွာေတြ႔ျဖစ္မယ္လို႕သတ္မွတ္ခဲ့တယ္ေလ…… ကုိယ့္စိတ္ကုိ ကုိယ္မပိုင္တဲ့ဘဝမွာေတြ႕ၾကံဳရတဲ့ဘဝအေမာေလးေတြကို ခ်စ္သူေလးကုိေျပာျပလို႕ ေျဖသိမ့္တဲ့ေန႕ကေလး တစ္ေန႔ေပါ့…. မတူတဲ႕ႏိုင္ငံႏွစ္ခုရဲ႕တစ္ပတ္စာေတြ႕ၾကံဳ ခဲ့တာေလးေတြကို အျပိဳင္အဆိုင္ေျပာရင္းနဲ႕ရန္ျဖစ္ရင္း..စိတ္ေကာက္ရင္းနဲ႕ေပါ့….
သတိရေနတယ္ခ်စ္သူရယ္….. တိတိက်က်ေျပာရရင္ အရမ္းလြမ္းတယ္ကြာ…..
သူခရီးထြက္ရမယ္လို႕ေျပာတုန္းကေတာ့ အဲဒီေလာက္ခံစားရလိမ့္မယ္ကုိထင္မထားတာ….အရင္တုန္ကပံုမွန္ျဖတ္သန္းခဲ့တ့ဲ
ေန႕ကေလးက သူမရွိေတာ့မွဘာလို႕မ်ား အဲဒီေလာက္ေျခာက္ေသြ႕တယ္လုိ႕ခံစားရပါလိမ္႕...ဘာကုိမွစိတ္မ၀င္စား အရာရာတုိင္းကို စိတ္တုိင္းမက်ျဖစ္ျပီး ေဒါသေတြပဲထြက္ထြက္ေနမိတယ္…ပုံမွန္ေစာင့္ေနက် Bus ကဒီေန႕မွပိုၾကာတယ္လို႕ခံစားရ..… အလုပ္မွာလည္းအထစ္ထစ္အေငါ့ေငါ့ အခ်ိန္ေတြ ကဒီေန႕မွပိုရွည္ေနသလုိခံစားေနရနဲ႔ ေအာ္….. ခံစားရခက္ပါဘိ..….. အလြမ္းဆိုတာရယ္… မင္းေပးတဲ႔သတိရျခင္းေတြက ေမ့ရင္မွာခုိ၀င္ တိတ္တဆိတ္ေရာ ပင္ပန္းႀကီးစြာေရာ သတိရလြမ္းဆြတ္ ေနမိတယ္ ခ်စ္သူူရယ္.....
ခ်စ္သူ႔ရင္ခြင္ေႏြးေႏြး အားေပးစကားေလးေတြကုိ ေအာက္ေမ႔မိေနတာ သူသိပါေစကြယ္.... ဘယ္ေလာက္ပဲေ၀းေ၀း ခ်စ္သူ႔မ်က္ႏွာေလးတာ ရင္မွာသိမ္းဆည္း ေ၀ဟင္ေကာင္းကင္မွာရွင္သန္ရင္း အလြမ္းသင့္ငွက္တစ္ေကာင္ဟာ
ဟုိး....မုိးကုတ္စက္၀ုိင္းက ေန႔သစ္ေတြဆီကုိ ခ်ီတက္ေနဆဲပါေလ......
Thursday, July 10, 2008
ခံစားခ်က္(၁)
ခ်စ္သူ မလာပါနဲ႔......
စိတ္ကူး မယဥ္ပါနဲ႔....
ငါ့ဘ၀က ၾကမ္းလုိ႔ပါ
ခ်စ္သူ မၾကင္နာပါနဲ႔႕...
မႏွစ္သိမ့္ပါနဲ႔...
ငါက ေပ်ာ္ရြင္မႈကင္းမဲ့တဲ့ အရုိင္းတစ္ေယာက္ပါ….
တကယ္္ေတာ့
ငါဟာ အညၾတပါကြာ…..
မင္းကုိ မွ်ေ၀ခံစားဖုိ႔ မဖိတ္ေခၚလုိပါဘူး
မင္းနဲ႔ငါ မုိင္ေတြဘယ္ေလာက္ေ၀ေ၀း
ငါကေတာ့ အၿမဲသတိရေနမွာပါ
ငါသိတယ္
ဒါေတြဟာ အိမ္မက္ေတြေပါ့......
ဆက္မက္ဖုိ႔လည္း မေတာင္းတေတာ့ပါဘူး
လမ္းခြဲသီအုိရီရဲ႔ ေ၀ဒနာကုိေပြ႔ဖက္
ေဆာင္းႏွင္ေတြရဲ႕ ၾကားမွာ
တဆစ္ဆစ္နဲ႔ ကုိက္ခဲတဲ႔ အလြမ္းေ၀ဒနာ
ဘုရားေပးတဲ႔ ဆုတစ္ခုလုိခံယူ
ငါဟာအညၾတပါ....
ဘယ္ေလာက္ထိမွလဲ အေရးမပါ
ဘယ္ေလာက္မွလဲ မႀကီးက်ယ္ပါဘူး
ဒီဇင္ဘာရဲ႔ ေဆာင္းႏွင္းတစ္ပြင့္လုိ႔
စာရင္းမရွိ နံပါတ္လည္းမရွိ
အင္း.....လိုက္ရင္ ေျပးတဲ႔ေလာကႀကီးမွာ
ငါဟာ အညၾတပါ....
သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရဲ႕ကဗ်ာေလးပါ.....ခံစားမိလုိက္လုိ႔ တင္ေပးလုိက္ပါတယ္
မိုးစက္သံစဥ္
ေမာင္သာေလ တိမ္သားေလးေတြဆိုရင္ ေမွ်ာ္္လင့္ထားတဲ့မနက္ျဖန္တုိင္းမွာ မိုးစက္ေတြအျဖစ္နဲ႕့ရြာခ်လိုက္ခ်င္ ပါတယ္ေမ….ဒီေန႕မနက္အိမ္အျပင္ကမိုးဖြဲေလးေတြနဲ႕အတူေမာင္ႏိုးလာခဲ့တယ္…ေၾသာ္...ေမနဲ ့စေတြ ့တဲ႔အခ်ိန္ ေရာ ခြဲခြာခဲ့ခ်ိန္ေရာ အခုလိုမိုးဦးအစမွာဘဲေနာ္…လြမ္းတယ္ “ေမရယ္…” ေမာင္သိေနတယ္…. ဟုိတစ္ခ်ိန္တုန္းက ေမာင္နဲ႕ေမသိပ္ခ်စ္ခဲ့ၾကတာ.... နားလည္မႈလြဲျပီး အခ်စ္သတ္ပံုမွားခဲ့တာကိုေတြကိုမိုးစက္ေလးေတြကနားလည္ၿပီး မုိးစက္ေလးေတြကအသိဆံုးျဖစ္မွာပါ….
အခုလဲ ေမာင္ေလ ျပတင္းတံခါးကိုမွီျပီးမိုးစက္ေလးေတြကိုေငးေနမိတယ္…
အလြမ္းဓာတ္ခံ ႏွလံုးသားရွိသူမို႕လား မသိဘူး ေမာင့္အတြက္ေတာ့ မုိးစက္ေလးေတြက်တဲ႔ အသံဟာ သံစဥ္ေလးေတြလို ေမာင့္နားထဲၾကားေနမိတယ္ ေမရယ္….ရြာက်ေနတဲ႔ မုိးစက္သံစဥ္ေလးက အေ၀းတစ္ေနရာရာမွာ ရွိေနမ႔ဲ ေမ႔အသံေလးေတြမ်ားလား…..သည္းေနတဲ႔မုိးေရေတြထဲမွာ ၀ုိးတ၀ါးနဲ႔ေမာင့္စိတ္က ေမ့ပံုရိပ္ေတြျမင္ေယာင္ေနမိတယ္…..တစ္ခ်ိန္ကေပ်ာ္ဘူးတဲ႔ မုိးစက္ေလးေရ…….. မင္းကေတာ့မေျပာင္းလဲပဲရြာေန ေပမယ့္ မတည္ၿမဲတတ္တဲ႔ ေလာကႀကီးထဲမွာ ကြၽန္ေတာ္တစ္ေယာက္ေတာ့ ေျပာင္းလဲသြားတဲ႔ တစ္ေယာက္ေသာ သူကုိတမ္းတ...လြမ္းဆြတ္…သတိရျခင္းမ်ားစြာနဲ႔ ရွင္သန္ေနပါတယ္ဗ်ာ….. ဘယ္ေလာက္ပဲေ၀းေ၀း ဘယ္လုိ ေၾကာင့္ပဲေ၀းေ၀း ေမာင့္ရင္ထဲမွာေတာ့ ေမဟာ ထာ၀ရပါ….. ဟုိးအရင္လုိ ေမာင့္နံေဘးမွာ ေမမရွိေတာ့ေပမယ့္ မေန႔တေန႔ကလုိပဲ ေမာင့္ရင္ထဲမွာေႏြးေနတံုးပဲ သိလားေမ....အၿမဲတမ္းသတိရေနမိတယ္ ဆုိရင္ ပုိလြန္းေနမလား …..
ရင္ထဲက အလြမ္းေတြၿမိဳသိပ္ရင္းနဲ႔ပဲ တစ္ခ်ိန္က ေပ်ာ္ခဲ့တာေလးေတြဟာ ငါ့ရင္ထဲမွာအမွတ္တရပါ ေမ…………..
ဘာမွမေသခ်ာတဲ့ “ေလာက” ဆုိတာႀကီးထဲမွာ အၿမဲတမ္းၿပဳံးေပ်ာ္ႏုိင္ပါေစလုိ႔ ေမာင္ ဆုေတာင္းေနပါ့မယ္
Friday, June 27, 2008
Thursday, June 26, 2008
ေဆာင္းတြင္းရဲ႔လြမ္းတညေန
ႏွင္းေလးေတြက တဖြဲဖြဲက်ေနတဲ႔
ေဆာင္းတြင္းရဲ႕ လြမ္းတညေန
ႏြမ္းလ်ေခြ ပန္းေတြကလည္း
ေျမခေျကြက်ေတာ့
လြမ္းေနရျပန္ေပ့ါ
သူေလးရယ္……….
သူမသူ႔ကုိအရမ္းသတိရေနမိတယ္….နင္ေရာဟင္…..ခ်မ္းေအးလွတဲ့ ေဆာင္းတစ္ညမွာအိမ္သူသက္ထား
ေလးကိုရင္ခြင္မွာေမွးသိပ္ရင္း နင့္ဘဝရဲ႕က်န္ရွိေနတဲ့အခ်ိန္ေတြကုိ ေပ်ာ္ရြင္ေက်နပ္စြာျဖတ္သန္း ေနမွာလားဟင္… ထပ္တူညီတဲ့တစ္ခ်ိန္ထဲမွာဘဲ ျပတင္းေပါက္ေဘာင္ကုိ လက္ကေလးေထာက္…. ေလထဲမွာ၀ဲလြင့္စြာက်ေနတဲ႔ ႏွင္းကေလးေတြကိုၾကည့္ရင္းအေ၀းတစ္ေနရာက သတိရေနသူတစ္ေယာက္ ရွိေနတယ္ဆိုတာကိုေရာ အေတြးထဲမွာဖ်တ္ခနဲေလးေတာင္မွ သတိရပါ့မလား…. ျဖစ္ႏုိင္ရင္တစ္ခဏ ေလးပဲျဖစ္ျဖစ္ ငါ့ကုိသတိရေပးပါလားခ်စ္သူရာ…
ငါတုိ႔ကုိယ္တုိင္ ကိုယ္ႏွစ္သက္ရာကုိေရြးေလွ်ာက္ ခဲ့ၾကတဲ့လမ္းကဘာျဖစ္လို႔မ်ဥ္းျပိဳင္ေတြ ျဖစ္ေနရတာလဲကြယ္… ေကာင္းကင္ေလး ထဲကေန သူ႔ထက္ငါ အၿပိဳင္က်ဆင္းေနတဲ႔ အျဖဴေရာင္ျမဴႏွင္းေတြၾကားမွာ ငါတုိ႔ ေနာက္ဆုံးေတြ႔ခဲ့တဲ့အခ်ိန္ေလးကုိေရးေရး ျပန္လည္ျမင္ေယာင္ရင္း…ငါ့ပါးျပင္မွာေလေႏြးသက္သက္ မ်က္ရည္စေတြကစီးဆင္းလို႔…သီခ်င္းသံတုိးတိုးေလးဖြင့္ထားတဲ့ coffee shop ထဲမွာေခါင္းမာတဲ့ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္နဲ႔ ကိုယ္ယံုၾကည္ရာကိုအမွန္လို႔ ထင္တဲ့ေကာင္ေလး တုိ႔ႏွစ္ေယာက္ဟာ တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္နဲ႔လမ္းခြဲျခင္းကုိမ်ားစိတ္ထဲမွာေဖာ္က်ဴးေနသလားကြယ္… သူ႔အျမင္အာ႐ံုေတြက စားပြဲေပၚကပန္းႏုေရာင္ကဒ္ ေလးကို မၾကည့္ပါဘူးလို႔သတိထားေနေပမဲ့ စိတ္ေတြကထိန္းခ်ဳပ္လို႔မရ…. သက္ရွိလူသားႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ စိတ္ကုိ သက္မဲ့ကဒ္ ေလးပိုင္းျခားႏိုင္ရဲ႕လား .... လူႏွစ္ေယာက္ကုိအေဝးဆံုးေရာက္ေအာင္ တြန္းပို႔ႏိုင္သလား… သိပ္ေခါင္းမာတတ္တဲ႔ေကာင္မေလးနဲ႔ ထိုက္တန္တာ သူမတုိ႔ႏွစ္ဦးကုိစည္းျခားလုိက္တဲ႔ ပန္းေရာင္ဖိတ္စာ ကဒ္ေလးဘဲလား… အရာအားလံုးဟာျပီးသြားခဲ့ၿပီတဲ႔ ဘယ္အရာကုိမ်ား သူမတမ္းတေနရအံုးမွာလဲ… သူ႔ဆီကၾကားေနၾကစကားတစ္ခြန္းကုိလား… အေဝးဆံုးကုိထြက္ခြာသြားဖို႔ဆံုးျဖတ္ လိုက္ေပမဲ့သူမကုိသူမ ေနာင္တမ်ားရေနလားဟင္… ဟင့္အင္း…….. မရပါဘူးေနာ္… သူလည္းသူယံုၾကည္ရာသူလုပ္သလို သူမကလည္းမွန္တယ္ထင္လို႔ဆံုးျဖတ္ခဲ့တာပဲေလ… ဆုိင္ေလးကုိစေရာက္ကတည္းက ပန္းေရာင္ ကဒ္ေလးကုိစားပြဲေပၚတင္ျပီး စကားတစ္ခြန္းမွမေျပာတဲ့ခ်စ္သူကုိ ေျပာျဖစ္လိုက္တဲ့စကားေလးမွာ… “အရာရာ အားလုံးဆံုးရံႈးသြားတဲ့ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ဟာ ဘာသာစကားမတူ… အယူအဆမတူ… ေရေျမေတာေတာင္သဘာဝေတြ မတူတဲ့သူစိမ္းေတြၾကားမွာ… နင့္ကုိလြမ္းရင္းနဲ႔ အနာဂတ္ေတြကုိလွပစြာ ပံုေဖာ္ထုစစ္ဖို႔ ေပ်ာ္ရြင္စြာအသက္ဆက္ရွင္သြားမွာပါ” ဒီစကားေလးကုိေျပာလိုက္ေတာ့ ဖ်တ္ခနဲၾကည့္တဲ့ နင့္မ်က္ဝန္းထဲကစကားလံုးေပါင္းေျမာက္မ်ားစြာ ကိုအမိအရဖမ္းဆုပ္ျပီး ႏႈတ္မဆက္ဘဲထြက္သြားခဲ့တဲ့ ငါ့ကိုခြင့္လႊတ္ပါခ်စ္သူ…. မ်က္ဝန္းထဲကစကားမ်ားနဲ႔တင္ေက်နပ္ပါတယ္… coffee shop ေလးကေန ထြက္ခါနီးခပ္တိုးတိုးဖြင္႔ထားတဲ႔ သီခ်င္းေလးကုိအာရံုစိုက္မိေတာ့ you are always on my mind ….. တဲ႔ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေလ ေ၀းသြားၿပီဆုိမွေတာ့ ဘာကုိမွလဲမေမွ်ာ္လင့္ေတာ့ပါဘူး နင့္အတြက္ေတာ့အရာရာဟာ အနည္ထုိင္စျပဳေနႏုိင္ေပမယ့္ ငါ့ရင္ထဲမွာေတာ့ေလ ေလွ်ာက္ခဲ့တဲ႔ခ်စ္လမ္းေလးေတြကုိျပန္တမ္းတမိတာ ငါအျပစ္မဟုတ္ပါဘူးေနာ္…. နင္ေရြးခဲ႔တဲ႔လမ္းမွာနင္ေပ်ာ္ရြင္ပါေစလုိ႔ ဆုေတာင္းေပးလုိက္ပါတယ္…. တမ္းတမိတာေတာ့ငါ့ကုိငါ လိပ္ျပာလံုပါတယ္ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေလ အရာအားလံုးက ိုစြန္႔လႊတ္ခဲ႔ရရင္ ေတာင္မွ သတိရျခင္းကိုငါပိုင္ပါတယ္…ခ်စ္သူ……
Wednesday, June 25, 2008
ဖတ္ျဖစ္ေသာဝတၳဳေလးတစ္ပုဒ္
အခုရက္အပိုင္းအရမ္းစိတ္ညစ္ေနပါတယ္…ဘာလုပ္လုပ္စိတ္မပါဘူး…စိတ္ညစ္လက္ညစ္နဲ႔ဝတၳဳဖတ္ျဖစ္ပါတယ္… ဝတၳဳကေတာ့ဖတ္ျပီးသားေလးပါပဲ…. ခုမွစိတ္ေလေနတာနဲ႔ျပန္ဖတ္မိတဲ႔အခ်ိန္မွာ ခံစားမႈကလံုးဝမတူေတာ့ဘူး… ဘယ္လုိေျပာရမလဲ…. အရင္...ငယ္ေသးတဲ႔တခ်ိန္တုန္းကေပါ့….. ဒီ၀တၱဳကုိဖတ္တယ္ၿပီးေတာ့လည္း ၿပီးသြားတာပဲ ဘာမွကုိဦးေႏွာက္ထဲမ၀င္ဘူး…. ဒီလုိပဲေလ ငယ္တုန္းကေတာ့သိၾကတဲ႔အတုိင္းေပ့ါေနာ္…. ဟုတ္တယ္ဟုတ္… အဲ….ေျပာစရာရွိတာကအခုဒီ၀တၱဳေလးပဲျပန္ဖတ္မိတဲ႔အခ်ိန္ၾကေတာ့ မတူေတာ့ဘူး…. ဝတၳဳဖတ္တာလဲဆံုးေရာ…. ရင္တစ္ခုလံုးမြန္းက်ပ္မႈေတြ ၿပီးေတာ့ေတြးစရာ၊ စဥ္းစားစရာေတြနဲ႔ျပည့္ႏွက္ေနတယ္…
ဝတၳဳထဲကဇာတ္ေကာင္ မႏွင္းမႈန္ရဲ႕အားမာန္ေတြလုိမ်ဳိး ရခ်င္မိပါတယ္….. အသက္ေလာက္ခ်စ္ရတဲ႔ ခ်စ္သူကုိျမစ္ကမ္းေဘးမွာ ထားခဲ့ႏိုင္တဲ႔သတၳိေတြရခ်င္တယ္… ခ်စ္သူကုိပိုင္ဆိုင္ခ်င္တဲ့ကုိယ့္စိတ္ကုိ ျပန္မုန္းမိတယ္…… ရူးသြပ္စြာပိုင္ဆိုင္ဖို႔ ၾကိဳးစားမိတဲ့အတြက္လည္းေနာင္တရမိတယ္… ျပတ္သားတဲ႔စိတ္ဆိုတာအခ်စ္နဲ႔ ပတ္သက္လာရင္ဘယ္ေနရာ ဘယ္ေဒသမွာမ်ား ေရွာင္ပုန္းေနပါလိမ့္ကြယ္…. ကုိယ္ကေရာ ကုိယ့္ခ်စ္သူကုိုျမစ္ကမ္းေဘးနားမွာထားခဲ႔ရင္… ကိုယ့္ခ်စ္သူ…. သူကေရာ၀တၱဳထဲကကုိေအးညိုေစာင္႔သလိုရပ္ေစာင္႔ေနမွာတဲ႔လား…. တစ္ေယာက္ကသြားရင္ က်န္တဲ႔တစ္ေယာက္က ဒီေနရာမွာရပ္ေနမွ သူတုိ႔ႏွစ္ေယာက္ကျပန္ဆုံႏိုင္မွာတဲ႔ေလ….. တကယ္ရပ္ေစာင့္ေနရင္ ေရာတကယ္ဆံုႏိုင္မွာတဲ႔လား….ႏွင္းမႈန္ရဲ႕ ကိုစံလွကိုမုန္းတဲ႔အမုန္းမ်ိဳးကုိေရာ… အား…..ရင္ထဲမွာမြန္းက်ပ္ လိုက္တာ.. ရင္ထဲကအေမာေတြ ေမးခြန္းေတြကကြၽန္မဦးေႏွာက္ကုိ၀င္ေစာင့္ေတာ့ မူးေမ႔သြားမတတ္ပါပဲ….. တုိ႔ဘဝေတြမွာ ႏွင္းမႈန္ေလာက္ဆိုးဝါးတဲ႔ ေလာကဓံကုိမရဘဲနဲ႔ ဘာျဖစ္လို႔အရႈံးေပးခ်င္ၾကရတာလဲ….. ေစာင့္ေနပါ႔မယ္လို႔ေျပာတဲ႔ ခ်စ္သူဆီကုိေရာ.... ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာမသြားဘဲေနႏိုင္ပါ႔မလား….. က်န္ခဲ့တဲ႔သူကေကာ ဘယ္လိုအင္အားမ်ိဳးေတြနဲ႔ တစ္ေယာက္ထဲရပ္တည္ က်န္ခဲ့ဖုိ႔သတၳိေတြေပးခဲ႔လဲ… ထြက္ခြာသြားေလသူ ႏွင္းမႈန္ကေရာ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာျပန္လာမွာလား….. ဒါမွမဟုတ္ဘာေတြဆက္ျဖစ္ၾကမွာလဲ….. ၀တၱဳေရးတဲ႔ဆရာ ေရးထားသလုိပဲဖတ္ရမွာဆုိေပမယ့္…. ကုိယ္သာဆုိရင္ဘယ္လုိေရးမလဲ…. ဒီဇာတ္လမ္းကုိဘယ္လုိ အဆံုးသတ္ မလဲေပ့ါ…. ေလာကၾကီးမွာေၾကြလြင္သြားတဲ့ ပန္းေတြအမ်ားၾကီးပဲတဲ႔… အဲဒီထဲမွာျပန္ပြင္႔တဲ႔ ပန္းမရွိဘူးလို႔ ထင္လား… တစ္ခ်ိဳ႕ပန္းပြင္႔ေတြက တစစီဖဲ႔ေျခြခံလိုက္ရေပမဲ႔ ျပန္ပြင္႔ႏုိင္တဲ႔သတၳိေတြရွိတယ္တဲ႔… ျပန္ပြင့္ႏိုင္တဲ႔ ပန္းေလးေတြေရာ… သူ႔လိုရွင္သန္ႏုိင္ပါ႔မလား…. အဲ႔ဒီလိုျပန္ပြင့္ဖို႔ကေရာပန္းကေလးရဲ႕ အင္အားနဲ႔တင္ရပါမလား… အျခားလုိအပ္ခ်က္ေတြေရာမလုိေတာ့ဘူးလား… ဥပမာ - အပင္ေတြအတြက္ ေနေရာင္ျခည္တုိ႔… ေလတို႔… ၿပီးေတာ့ေရစသည္ျဖင့္ေပါ့ေလ…. ဒါေတြကေကာမလုိအပ္ေတာ့ဘူးလား…. ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေလ…. ပန္းတစ္ပြင့္ျပန္ ျဖစ္ဖုိ႔ဆုိတာ အနည္းဆံုးေတာ့ အခ်ိန္ကပဲအဆံုးအျဖတ္ေပးသြားမွာပဲေလ….. တုိ႔အားလံုးလည္းကုိယ့္လမ္းကုိယ္ ဆက္ေလွ်ာက္ၾကရအံုးမွာပဲေနာ္….. ဘ၀အေမာေလးေတြၾကားမွာရွင္သန္ရင္း…… အားအင္အသစ္ေတြ ေမြးဖြားတုိင္း… ေမြးဖြားတုိင္း…….. အရာရာဟာ င့ါတုိ႔ေရွ႕မွာပဲဆုိတာကုိမေမ႔ေၾကးေနာ္………..
အသက္အရြယ္…. အေတြ႔အၾကံဳ…. အခ်ိန္ေတြေပၚမူတည္ျပီးေတာ့ တဒဂၤခံစားမႈေလးကုိသံုးသပ္ၾကည့္တာပါ
Tuesday, June 17, 2008
ခ်စ္သူဘဝနဲ ့အိမ္ေထာင္သည္ဘဝ ဟာသေလးပါ..
forward mail ေလးကိုတဆင္ ့ျပန္လည္ေဝမွ်ျခင္းျဖစ္ပါတယ္.....ျပံဳးေပ်ာ္ႏိုင္ပါေစ.....
(1) ခ်စ္သူဘဝ ။ ။အလကားေနရင္းအၾကည္ ့ခ်င္းဆံု၏။
အိမ္ေထာင္သည္ဘဝ။ ။အၾကည္ ့ခ်င္းဆံုလွ်င္လည္းအလကားျဖစ္၏။
(2) ခ်စ္သူဘဝ ။ ။အလကားေနရင္း ခ်စ္သူကိုတမ္းတ၏။
အိမ္ေထာင္သည္ဘဝ။ ။ခ်စ္သူကိုတမ္းတေသာ္လည္းအလကားျဖစ္၏။
အိမ္ေထာင္သည္ဘဝ။ ။ခ်စ္သူကိုတမ္းတေသာ္လည္းအလကားျဖစ္၏။
(3) ခ်စ္သူဘဝ ။ ။ကေလးဘယ္ႏွစ္ေယာက္ယူလိုက္မည္ဟုစိတ္ကူး၏။
အိမ္ေထာင္သည္ဘဝ။ ။စိတ္ကူးသည္ ့အတိုင္းကေလးမယူျဖစ္ခဲ ့ရင္အေကာင္းသားဟုေတြး၏။
အိမ္ေထာင္သည္ဘဝ။ ။စိတ္ကူးသည္ ့အတိုင္းကေလးမယူျဖစ္ခဲ ့ရင္အေကာင္းသားဟုေတြး၏။
(4) ခ်စ္သူဘဝ ။ ။ကိုယ္ပိုင္ဆိုင္သမွ်သူ ့အားေပးလို၏။
အိမ္ေထာင္သည္ဘဝ။ ။ကိုယ္ပိုင္ဆိုင္သမွ်ဘဏ္တြင္တိတ္တိတ္ေလးထားလို၏။
အိမ္ေထာင္သည္ဘဝ။ ။ကိုယ္ပိုင္ဆိုင္သမွ်ဘဏ္တြင္တိတ္တိတ္ေလးထားလို၏။
(5) ခ်စ္သူဘဝ ။ ။မႊန္ေနေသာ္လည္းကိစၥမရွိဟုဆို၏။
အိမ္ေထာင္သည္ဘဝ။ ။ကိစၥရွိမွမႊန္၏။
အိမ္ေထာင္သည္ဘဝ။ ။ကိစၥရွိမွမႊန္၏။
(6) ခ်စ္သူဘဝ ။ ။တစ္ေယာက္ႏွင့္တစ္ေယာက္ဖုန္းေျပာပါကတုိးတိုးေလးေျပာ၏။
အိမ္ေထာင္သည္ဘဝ။ ။ဖုန္းထဲမွေအာ္လိုက္ရသည္ကိုပင္အားမရ။
အိမ္ေထာင္သည္ဘဝ။ ။ဖုန္းထဲမွေအာ္လိုက္ရသည္ကိုပင္အားမရ။
(7) ခ်စ္သူဘဝ ။ ။ခ်စ္သူအေၾကာင္းကဗ်ာေရးဖြဲ ့၏။
အိမ္ေထာင္သည္ဘဝ။ ။ကဗ်ာေရးသူငစႏူ။
အိမ္ေထာင္သည္ဘဝ။ ။ကဗ်ာေရးသူငစႏူ။
(8) ခ်စ္သူဘဝ ။ ။သူငိုလွ်င္ကုိယ္လိုက္ငို၏။
အိမ္ေထာင္သည္ဘဝ။ ။သူငိုလွ်င္TV အစီအစဥ္ေတြေကာင္း၏။
အိမ္ေထာင္သည္ဘဝ။ ။သူငိုလွ်င္TV အစီအစဥ္ေတြေကာင္း၏။
(9) ခ်စ္သူဘဝ ။ ။သူ ့ေမြးေန ့ကိုအလြတ္ရ၏။
အိမ္ေထာင္သည္ဘဝ။ ။ကိုယ့္ေမြးေန ့ကိုပင္အလြတ္မရ။
အိမ္ေထာင္သည္ဘဝ။ ။ကိုယ့္ေမြးေန ့ကိုပင္အလြတ္မရ။
(10) ခ်စ္သူဘဝ ။ ။လူေတာထဲတြင္လက္ခ်င္းခ်ိတ္ ၍သြားေလ့ရွိ၏။
အိမ္ေထာင္သည္ဘဝ။ ။လူေတာထဲတြင္မ်က္ေစာင္းခ်ိတ္ ၍သြားေလ့ရွိ၏။
အိမ္ေထာင္သည္ဘဝ။ ။လူေတာထဲတြင္မ်က္ေစာင္းခ်ိတ္ ၍သြားေလ့ရွိ၏။
(11) ခ်စ္သူဘဝ ။ ။အစာစားလွ်င္ခြံ ့ေကြၽးမွႀကိဳက္၏။
အိမ္ေထာင္သည္ဘဝ ။ ။အစာစားလွ်င္ဇြန္းကိုင္လိုက္မွာေၾကာက္၏။
အိမ္ေထာင္သည္ဘဝ ။ ။အစာစားလွ်င္ဇြန္းကိုင္လိုက္မွာေၾကာက္၏။
(12) ခ်စ္သူဘဝ ။ ။အခ်စ္သီခ်င္းမ်ားသာနားေထာင္၏။
အိမ္ေထာင္သည္ဘဝ ။ ။ကက္ဆက္အေၾကာင္းသာေျပာ၏။
(13) ခ်စ္သူဘဝ ။ ။ခ်စ္သူအေၾကာင္းသာေျပာ၏။
အိမ္ေထာင္သည္ဘဝ ။ ။သံသရာမွလြတ္ေျမာက္ရာအေၾကာင္းသာေတြး၏။
(14) ခ်စ္သူဘဝ ။ ။ခ်စ္သူလုပ္သမွ်စိတ္ဝင္စား၏။
အိမ္ေထာင္သည္ဘဝ ။ ။လူေပါင္းမွားခဲ ့သည္ ့အတြက္ရင္ထုမနာျဖစ္၏။
အိမ္ေထာင္သည္ဘဝ ။ ။လူေပါင္းမွားခဲ ့သည္ ့အတြက္ရင္ထုမနာျဖစ္၏။
forward mail ပို ့ေပးသည္ ့သူငယ္ခ်င္းကိုေက်းဇူးတင္လွ်က္......
Monday, June 16, 2008
ခြာညိဳပန္းေလးရဲ႕ အလႊဲအေခ်ာ္ေလးမ်ားမွ
တစ္ခ်ိန္တစ္ခါက ခြာၫိဳပန္းေလးဆုိတဲ႔ ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္ အေၾကာင္းေလးေပါ့… ေကာင္မေလးသည္မည္သည့္ အခါမွေက်ာင္းမမွန္ပါ… အၿမဲတမ္းအိပ္ရာထ ေနာက္က်တတ္လုိ႔ ေက်ာင္းကားမမီတာကတစ္ပတ္မွာ ၃ ရက္ေလာက္ သူမတို့ေက်ာင္းတက္စဥ္ကယခုကဲ့သုိ့ အျဖဴႏွင့္အျပာမ်ား မဝတ္ရေသးပါ…လွ်ပ္ေပၚေလာ္လီေသာ အဝတ္အစားမွွ အပအဆင္ေျပရာ ဝတ္ခြင့္ရေနေသးသည္…..သူမတုိ့ေက်ာင္းတက္စဥ္က ထုိေက်ာင္းမွသူမတို႔၏ senior မ်ားမွာေတာ္ေတာ္ဆိုး၏... ေက်ာင္းအုပ္ဆရာမၾကီးႏွင့္ အၿမဲအတိုက္အခံလုပ္၏… (senior မ်ားႏွင့္ သိပါကသူမေျပာသည္ဟု မေျပာပါႏွင့္) တစ္ေန႔ သူမေစာေစာႏိုးေနသျဖင့္ အလွျပင္ဆင္ၿပီး… တီရွပ္အနီေလးႏွင့္ လုံခ်ည္အနက္ကေလးကိုဝတ္၍ ေက်ာင္းကားဂိတ္သို့ ေက်ာ့ေက်ာ့ေမာ့ေမာ့ေလး ထြက္လာခဲ့တယ္… ထိုေန့သည္ သူမဘဝ၏အမွတ္တရ ေန့မ်ားထဲတြင္တစ္ရက္ အျဖစ္ပါလိမ့္မည္ဟု ထိုစဥ္ကမသိေသး...... ေက်ာင္းကားဂိတ္သို့ ေရာက္တဲ႔အခါမွာ သူငယ္ခ်င္းမ်ားကမေန့က ေက်ာင္းအုပ္ဆရာမၾကီးက ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ားတီရွပ္ မဝတ္ရန္ အမိန့္ထုတ္ထားေၾကာင္း ဝိုင္းေျပာၾကေလသည္။ သူမ၏မွတ္ဥာဏ္ ကုိအလုပ္ေပးမိေတာ့မွ မေန႔က သူမေက်ာင္းမတက္ျဖစ္ ေၾကာင္းျပန္လည္ သတိရမိသည္။ သူမေက်ာင္းကားဂိတ္ ေရာက္ေတာ႔လက္မွနာရီကုိ ၾကည့္မိေတာ့ 6.15… အိမ္သို႕ျပန္၍ အကၤ်ီလဲရန္သူမတြင္ အခ်ိန္မရွိေတာ႔…. ဒီလုိနဲ႔တီရွပ္ႏွင့္ပဲ သူမေက်ာင္းသို႔ ေရာက္ခဲ႔ေလ၏….. တီရွပ္မဝတ္ရဟုအမိန့္ ထုတ္ထားေသာ္လည္း ေက်ာင္းကင္တင္းတြင္ senior မ်ားကိုတီရွပ္ တဖားဖားႏွင့္ ေတြ႔လိုက္ေသာအခါ ေတာ္ေတာ္အားရွိသြား၏... ေအာ္… တီရွပ္ဝတ္လာတာ ငါတစ္ေယာက္ထဲမွ မဟုတ္တာဟုပင္ စိတ္ထဲမွပင္က်ိတ္… ေတြးမိလိုက္ေသး၏… အတန္းခ်ိန္စေတာ့ အတန္းတက္ေနတုန္းဘဲရွိ ေသးတယ္… သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က ေရာက္လာ၍ ဟဲ့…… နင္ေျပးေျပး……ေျပးေတာ့….ဟိုဘက္ အေဆာင္မွာ ဆရာမၾကီးနဲ႔ေမာ္ကြန္းထိန္းတုိ့ တီရွပ္ဝတ္တဲ႔သူေတြ လိုက္ဖမ္းေနတယ္တဲ့… အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာဘဲ တီရွပ္ဝတ္လာတဲ႔ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူ မ်ားမွာတဝုန္းဝုန္းႏွင္႔ သူမတုိ႔အေဆာင္ဘက္သို႔ ေျပးလာသည္ကို ေတြ႕ရ၏… သူမလည္းေၾကာက္ေၾကာက္ လန့္လန္႔ႏွင့္ေျပးေနတဲ႔ သူေတြထဲေရာၿပီးပါသြားရာ မည္သို႔မည္ပံု ေက်ာင္းအျပင္ဘက္သုိ႔ေရာက္ သြားမွန္းပင္ မသိလုိက္….ေက်ာင္းထဲလည္းျပန္မဝင္ရဲေတာ႔….. ဒီလုိနဲ႔ အဲ႔ဒီေန႔က ေက်ာင္းမတက္ေတာ့ပဲ ၾကံဳရာကားနဲ႔ပဲ အိမ္ကုိျပန္ခဲ့ရတယ္ ေအာ္……..ရွားရွားပါးပါးေက်ာင္းတက္တဲ့ ဒီရက္ကေလးတစ္ရက္ေတာ့ေျပးရင္းလႊားရင္းနဲ႔ပဲ ကုန္သြားျပန္ပါပေကာလား…. ဒီလုိပါပဲ အၿမဲတမ္းတစ္ခု မဟုတ္တစ္ခု လႊဲေနတတ္တဲ႔ေကာင္မေလးေပ့ါ ေနာက္မွသူငယ္ခ်င္းေတြဆီကၾကားမိတာ အဲ့ဒီေန႔ကတီရွပ္၀တ္ လာတဲ႔သူေတြကို ေနာက္ေန႔မွာမိဘေခၚၿပီး ေမာ္ကြန္းထိန္းအခန္းမွာ လက္မွတ္လာထိုးရတယ္တဲ႔…. ေတာ္ေသးတာေပ့ါ အဟဲ.. ေနာက္မွေက်ာင္းမွာျပန္ သိရတာထိုေန႔က senior ေတြကတမင္တကာကိုခ်ိန္း၍ တီရွပ္ဝတ္ျခင္းကို ဆရာမၾကီးမွလည္းတမင္တကာ ကိုလိုက္ဖမ္းျခင္းျဖစ္သည္….. ကံမေကာင္းရွာတဲ႔ ေကာင္မေလးမွာေတာ႔ ထိုေန႔ကဘုမသိဘမသိျဖင့္ ဆရာမၾကီး ႏွင္႔လိုက္တမ္းေျပးတမ္း ကစားလိုက္ရ ေသးတယ္.. ဟဲဟဲ..ေျပးတဲ ့ေနရာမွာေတာ ့ခ်န္ပီရန္ဘဲသိတယ္ဟုတ္….
သူမဆုိေသာ ေကာင္မေလးမွာ ဤသုိ႔ေသာ အလြဲအေခ်ာ္ေလးမ်ားရွိခဲ့ေၾကာင္း ျပန္ေတြးမိရင္း ……….
Wednesday, June 11, 2008
ခ်စ္သူႏွစ္ေယာက္ရဲ ့ ဦးတည္ခ်က္ပန္းတိုင္ က ေပါင္းစည္းဖို ့တဲ ့……နင္ အ ၿမဲ ေၿပာခဲ ့ တာအခုထိ ငါၾကားေယာင္ ေနဆဲပါ...ခ်စ္သူရယ္…….နင္ေမးခဲ ့တယ္ေနာ္…မယံုလို ့ လားတဲ ့..မဟုတ္ပါဘူးခ်စ္သူ…ငါနင္ ့ကို ယံုပါတယ္…ငါမယံုတာက ကံၾကမၼာကိုပါ…အဲ ့ဒီ ့လုိေၿပာလို ့နင္ က ငါ့ကိုေပ်ာ ့ညံ့တယ္လို ့ထင္ မွာဘဲေနာ္..ငါတုိ ့ႏွစ္ေယာက္ အခ်စ္အေၾကာင္းေၿပာၾကလို ့အခ်စ္မွာစြန္ ့လႊတ္ၿခင္းလည္းပါတယ္လို ့ငါေၿပာခဲ ့ရင္နင္လက္ မခံခဲ့ဘူးေနာ္…နင္ မွာငါ ့ကို ၿပန္ေၿပာဖို ့စကားလံုးေတြကအ ဆင္သင္ ့ေနာ္..”နင္ ကအခ်စ္ရဲ ့စြမ္းအင္ေတြကို မယံုလို ့လား..ငါ ့ရ ဲ ့အခ်စ္က ေပ်ာ ့ညံ့တယ္ထင္လို ့လာ.း..နင္ကေၾကာက္တတ္တာလား”…တဲ ့ငါဘယ္လိုေၿဖရမလဲခ်စ္သူရယ္……..ငါရင္ ထဲကအခ်စ္ေတြကိုနင္သိေအာင္ဘယ္လိုေၿပာရ မလဲ.. ကံၾကမၼာ ကမ်က္ႏွာသာေပးလို ့တို ့ႏွစ္ေယာက္ခ်စ္သူေတြၿဖစ္ခဲ ့ၾကတယ္ေနာ္..တစ္္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာဆံုး႐ႈံးရရင္ငါခံႏိုင္ရည္ရွိပါ ့မလားခ်စ္သူရယ္....
Tuesday, June 10, 2008
Intro ေလးဘဲ ဆိုပါေတာ့..
ဒီ blog ေလးကိုစလုပ္ၿဖစ္ခဲ ့ပံုေလးကေတာ္ေတာ္ေတာ ့ ေၿပာစမွတ္ၿပဳရမယ္…blog အေၾကာင္းနကန္းတစ္လံုးမွနားမလည္တဲ့သူပါ..စာေရးခ်င္စိတ္တစ္ခုထဲသက္သက္နဲ ့ လုပ္ၿဖစ္တယ္ဆို တာေတာ့ ဝန္ခံပါတယ္…စာေတြကဗ်ာေတြေရးတာကို ေတာ့ငယ္ငယ္ေလးထဲကဝါသနာပါတာပါ…ေရးၿပီးရင္ ေတာ ့သိမ္းထားပါတယ္…ဖတ္မယ္ ့သူမရွိလို ့ပါ ဟဲ ဟဲ….
စာေရးတာဝါသနာပါ တာ ကို သိ တဲ ့အကို တစ္ေယာက္ က နင့္စာေတြေရးၿပီး ငါ blog ့မွာလာတင္ လို ့ ေၿပာပါတယ္…သိၾကတဲ ့ အတိုင္းပါဘဲအင္း..အဲ…လုပ္ေနရင္းနဲ ့ သူ ကစိတ္ မရွည္ေတာ ့ဘူးနဲ ့တူပါရဲ blog ့ေလးလုပ္ေပးပါတယ္..ဒီblog ေလးက အဲ ့ဒီ ့အကို ေမြးဖြားေပးခဲ ့တာလို ့ ေၿပာရင္ မမွားပါဘူး(ဒီေနရာေလး ကေနေက်းဇူးတင္ေၾကာင္းေၿပာပါရေစ အကို)..အဲ ့ဒီလို နဲ ့ လက္ထဲမွာ blog ေလးက ေတာ ့ရၿပီ.တကယ္တကယ္ေရးရ မယ္လဲဆိုေရာ ေအာ္စိတ္ညစ္ပါ ရဲ ့ ေနာ္…ဘယ္ကစရမယ္မွန္းမသိ...ဘာေရးရမယ္ဆိုတာကို စဥ္းစားရင္းနဲ ့ေရးၿဖစ္တာေလးကို
တင္လိုက္ပါရဲ ့...
စာေရးတာဝါသနာပါ တာ ကို သိ တဲ ့အကို တစ္ေယာက္ က နင့္စာေတြေရးၿပီး ငါ blog ့မွာလာတင္ လို ့ ေၿပာပါတယ္…သိၾကတဲ ့ အတိုင္းပါဘဲအင္း..အဲ…လုပ္ေနရင္းနဲ ့ သူ ကစိတ္ မရွည္ေတာ ့ဘူးနဲ ့တူပါရဲ blog ့ေလးလုပ္ေပးပါတယ္..ဒီblog ေလးက အဲ ့ဒီ ့အကို ေမြးဖြားေပးခဲ ့တာလို ့ ေၿပာရင္ မမွားပါဘူး(ဒီေနရာေလး ကေနေက်းဇူးတင္ေၾကာင္းေၿပာပါရေစ အကို)..အဲ ့ဒီလို နဲ ့ လက္ထဲမွာ blog ေလးက ေတာ ့ရၿပီ.တကယ္တကယ္ေရးရ မယ္လဲဆိုေရာ ေအာ္စိတ္ညစ္ပါ ရဲ ့ ေနာ္…ဘယ္ကစရမယ္မွန္းမသိ...ဘာေရးရမယ္ဆိုတာကို စဥ္းစားရင္းနဲ ့ေရးၿဖစ္တာေလးကို
တင္လိုက္ပါရဲ ့...
Sunday, June 8, 2008
Subscribe to:
Posts (Atom)
